Fokstrot

Fokstrot je nastao u leto 1914. godine, a stvorio ga je glumac Harry Fox (Arthur Carringford, Fox rođen 1882. u Pomoni u Kaliforniji). Već kao petnaestogodišnjak Fox je bio prisiljen da se brine o sebi. Da bi zaradio novac, pridružio se na turneji jednom putujućem cirkusu, a jedno vreme je profesionalno igrao bejzbol. Jednom muzičkom izdavaču se svideo njegov glas pa ga je zaposlio kao pevača u vodviljima u San Francisku. Godine 1904. pojavio se u komediji “Mr. Frisky of Frisco” u pozorištu Belvedere. Nakon velikog potresa i požara u San Francisku 1906. godine, Harry Fox preselio se u Njujork, gde se početkom 1914. godine pojavio u brojnim vodviljima. Svoj talenat je udružio sa Yansci Dolly iz poznatih “Dolly Sisters” u jednom Hammersteinovom komadu. U isto vreme je Njujorško pozorište pretvoreno u bioskop. Uprava pozorišta je odlučila da između filmova kao jedan oblik zabave ponuditi vodvilj, a baš su Harry Fox i njegove “Američke lepotice” dobili priliku da izvedu svoju plesnu tačku. Na krovu tog pozorišta je napravljen “Jardin de Danse”, plesni klub u kojem su “Dolly Sisters ” svake večeri izvodile plesne revije. Na tom mestu su se održavala i plesna takmičenja, a novine su ubrzo predstavile Foxa kao buduću zvezdu. Upravo je na ovom mestu nastao foxtrot. Harry Fox je, kao deo svog nastupa, izvodio kaskajuće korake uz “ragtime” muziku, a taj su ples ljudi nazivali “Fokstrot”.
Fokstrot je ubrzo postao jedan od najuzbudljivijih i najoriginalnijih plesova. Plesna elita je počela vežbati neobične pokrete, a stil je zapečaćen zahvaljujući amerikancima G. K. Andersonu i Josephine Bradley-ju, koji su plešući fokstrot pobedili na brojnim plesnim takmičenjima.
Sa druge strane, kao rezultat velike popularnosti dvoranskih plesova, javila se potreba za razvijanjem plesa koji bi mogao naglasiti spori sinkopirani četvoro-četvrtinski ritam. Upravo je foxtrot omogućio velikom broju ljudi izlaske i ples na mestima na kojima su orkestri iz pozadine eksperimentisali i usavršavali nove zvukove i ritmove.
Kombinacija brzih i sporih koraka dopušta veću fleksibilnost prilikom plesanja, a pruža i veće zadovoljstvo od prostog menjanja jednog ili dva jednolična koraka. Muzika je sa tempom 4/4 i sa 30-50 taktova u minuti. Razlikujemo tzv. lagani foxtrot ili “Slowfox” i brzi foxtrot ili “Quickstep”. Najpoznatije varijacije foxtrota su: “Peabody”, “Quickstep” i “Roseland foxtrot “, dok su i “Lindy” i “Hustle” delimično potekli iz njega.

Tagovi:  , ,