Engleski i bečki valcer

Reč valcer potiče od nemačke reči “walzen”, što znači: kotrljati, okretati, kliziti. Valcer je nastao u alpskim regijama Austrije i četvrtima Beča. Izvori su mu u folklornim plesovima austrijskih seljaka. Pojavio se u 17. veku, a u 18. veku je bio masovno prihvaćen od strane austrijskog plemstva. U Engleskoj se prvi zapisi o valceru javljaju 1801. godine, međutim zbog strogog engleskog morala bio je prihvaćen u sporijem ritmu. U početku je valcer bio izložen kritikama dvorskih majstora plesa zbog preblizog i prisnog držanja kao i zbog brzih okreta. 1928. godine valcer je doživeo svoju ekspanziju i preplavio plesne dvorane širom Evrope.
Muzika valcera je u 3/4 taktu, s jakim naglaskom na prvom udarcu.
Učenjem standardnih plesova među kojima su glavni reprezenti upravo bečki i engleski valcer, navežbava se ispravno držanje, elegancija pokreta i sklad sa partnerom. Oba ova valcera spadaju u takmičarske plesove, što znači da obiluju standardizovanim tehničkim detaljima koji se mogu ocenjivati.
Garderoba koja prati izvođače valcera je uočljiva demonstracija visokog staleža. Muškaraci obučeni u frakove plešu obuveni u elegantnim salonskim cipelama, dok su žene u raskošnim balskim haljinama i cipelama sa štikom.